zondag, 27 november 2011

MOEDERBINDING... .

 

 

babyinouderlijkbed.jpg

We lagen in het veel te grote bed.

Je leek zo klein, zo nietig

en zo broos.

We huilden samen,

want jij was ziek.

We lagen in het krap geworden bed,

ik voelde mr zo klein, zo nietig

en zo broos.

We huilden samen,

want ik was ziek.

We zwegen samen

en ontbeten samen

en spoelden ons verdriet

door met een hikkende lach,

badend in de geur van de lente

op het luwe ritme van de wind.

Ik was de moeder,

Jij het kind.

 

article19724934.jpg

tine hertmans

 

lieve groetjes annemarieke, x

 

 

Commentaren

Misschien zorgt er 'straks' wel iemand voor ons, Annemarieke, zoals ik nu voor oma zorg...
Warm induffelen als je buitenloopt, want 't is 'guur' weer !
Toch een mooie zondag,
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | zondag, 27 november 2011

Ik zou het niet kunnen denk ik!
Ja, het is verschrikkelijk koud en een harde wind buiten, helemaal niet goed voor ons zeker!! Grrrr
Fijne zondag , annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | zondag, 27 november 2011

Prachtig gedicht maar niet gemakkelijk om te doen. Voor iemand zorgen, die geen kind van je is, is niet gemakkelijk. Je kan het maar tot op een aangevoelde drempel en nooit zonder rem, zelfs als je er in je binnenste om huilt.
Lieve groetjes.

Gepost door: Leva | zondag, 27 november 2011

De commentaren zijn gesloten.