woensdag, 22 februari 2012
WILDE IK MORGEN PAS VERSTUREN... . MOET NU!!!!!
Zaterdag avond telefoon,
haaa, dag Bart dat is lang geleden!
Hoe gaat het met jullie?
Niet goed: zei Bart.
Heb slecht nieuws van ons ma,
jaaaaa, wat scheeld er dan?
Ze kan elke dag sterven... .
???????????????????
ZE IS TERMINAAL.
Ik zakte op een stoel van het verschieten
en de angst greep om mijn hart.
Pancreaskanker en het zat al op haar lever ook.
Haar nieren falen en ze zwelt op!
Mensen ik wist niet wat ik hoorde, niet Cinne.
Heb tranen met tuiten geweend.
Cinne is 51 jaar geworden op het eind van verleden jaar.
Als koppel hadden ze veel plannen om nog meer
naar Spanje te reizen en nu is alles om zeep!
Wat haat ik die ziekte en er is niks aan te doen!
Op drie maanden tijd is ze terminaal geworden,
een agressieve kanker was het verdict.
Cinne en Guido konden het niet geloven en
ze weet het
dat ze haar gezin en haar twee kleinkinderen
moet achterlaten, verdriet alom.
Zondag met de trein naar Mechelen en te voet
van aan het station naar het ziekenhuis gewandeld.
Op paliatieve was alles volzet ze ligt nu op een gewone
kamer maar wel alleen.
Ze kende me nog en was zo blij dat ze me zag!
JP kon ze ook nog en grapte met hem,
een mens moet soms toch nog lachen met al
zijn miserie, pfff
Je kon haar moeilijk verstaan en ze was verward ook
ze zag dingen die er niet waren, ocharme.
Moest soms even naar buiten om mijn tranen
de vrije loop te laten want kon ze niet tegenhouden.
Heb haar dikwijls verfrist en ik was aangenomen
voor de dienst zei ze tegen mij
en nam haar eens goed vast.
Bij vertrek heb ik haar nog een kruisje gegeven,
heb ze dat ook zien doen vroeger bij haar kinderen
als ze gingen slapen en ze lachte naar me!
Het was donker toen we naar huis spoorden
was op, doodop maar was blij dat ik Cinne direct
ben gaan bezoeken de dag na het slechte nieuws.
En als het enigsinds mogelijk is ga ik
deze woensdag of donderdag terug naar haar.
Thuis kan alles blijven staan ZIJ gaat nu voor.
Ik hoef niet meer te gaan naar Cinne
ze is dinsdag namiddag overleden,
heb het woensdag voormiddag (vandaag dus)
van Guido vernomen.
Heb tranen met tuiten geweend en het
wil niet stoppen ook al doe ik al de moeite
van de wereld.
Zaterdag word ze al begraven.
Ga ze zeker een laatste groet brengen
al moet ik er helemaal alleen naar toe rijden.
Ocharme ze had zone schrik om haar ogen
dicht te doen.
Dag lieve bloggers,
een verdrietige annemarieke, x
12:30 Gepost in ACTUALITEIT VANDAAG | Permalink | Commentaren (17) | Email dit
Commentaren
Aan verdriet komt (n)ooit een einde...
Knuffel,
Lie(f)s.
Gepost door: Lies | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: bea | woensdag, 22 februari 2012
Het maar goed dat u een dag later gelijk bent afgereist naar cinne dat u haar toch nog even gedag heb kunnen zeggen...
Veel sterkte de komende tijd... en vooral voor a.s. zaterdag...
met vriendelijke groeten
Gepost door: Bianca | woensdag, 22 februari 2012
Dat het zo vlug is moeten gaan ... niet te geloven hé ....
Gelukkig (als ik het zo mag noemen) ben je tot bij haar geweest, heb je haar zelfs een beetje kunnen verzorgen .
Heel veel sterkte hé en een hele lieve knuffel
Gepost door: merel | woensdag, 22 februari 2012
In ieder geval heb je nog even goed afscheid van haar kunnen nemen..dat is bij al het verdriet nog een klein lichtpuntje. En Cinne hoeft niet verder meer te lijden..dat is er toch ook wel eentje. Als je écht niet meer beter kunt worden, kan het maar beter snel gedaan zijn..vind ik toch. Dat haalt niks af van het verdriet van de nabestaanden, dat weet ik ook wel, maar het kan wellicht een beetje troost geven.
Sterkte aan allen die haar na stonden hoor!
Groetjes.
Gepost door: mizzD | woensdag, 22 februari 2012
Heel veel sterkte nog.
Lieve groetjes.
Gepost door: Leva | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: magda | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: sloeber | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: maike | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: boomer | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: annytje1 | woensdag, 22 februari 2012
Gepost door: annytje1 | donderdag, 23 februari 2012
heb sinds gisteren, je logje meermaals gelezen en gehuild. Ik voel zo met je mee ...
Je vroeg me eerder hoe het ging. Vandaag hebben we definitief afscheid moeten nemen.
Ik laat het bloggen voor even ... 'Me ne quitte pas ... '
dat was haar lijflied
en werd er vandaag in de kerk voor haar gezongen ... ' Me ne quitte pas ...
ik laat je ..
Gepost door: klaverke | donderdag, 23 februari 2012
Gepost door: ivette | donderdag, 23 februari 2012
Gepost door: boomer | donderdag, 23 februari 2012
Kan je nergens vinden!
Als je wil maak je dan maar bekent oke!!!
lieve groetjes annemarieke, x
Gepost door: annemarieke | donderdag, 23 februari 2012
Gepost door: liliane | vrijdag, 24 februari 2012
De commentaren zijn gesloten.